Karaimi Litewscy

Obrazek użytkownika admin

Karaj jołłary – karaimskie drogi. Spis podróżny 2011

Film, czas trwania: 34:28

Wykonawcy: prof. Szymon Pilecki, Mariola Abkowicz, Anna Sulimowicz, Adam Dubiński, Marek Firkowicz, Nina Firkowicz, Szymon Firkowicz, Aleksandra Gołaszewska, Aleksander Kobecki, Kamil Kobecki, Aidar Ławrynowicz, Szymon Juchniewicz, Romuald Szpakowski, zespół Dostłar, zespół Birlik

Autorzy: Agnieszka Knichnicka

Producent: Związek Karaimów Polskich 

Projekt realizowany przy udziale wsparcia finansowego:

Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

 

Date: 
czw., 01/12/2011 - 00

Cmentarz w Trokach

Najstarszy cmentarz położony jest we wschodniej części miasta na północno-wschodnim brzegu jeziora Tataryszki. Założony został w końcu XIV wieku, czynny był do połowy XX w. Na cmentarz prowadzą dwie bramy: północna z osiemnastego wieku i wschodnia z 1897. W części północnej cmentarza pochowano ofiary epidemii dżumy z 1710 roku. Leżą tam też Ezra ben Nissan (-1666) nadworny lekarz Radziwiłłów i króla Jana Kazimierza, teolog Salomon z Trok (1650-1715), hachani Bogusław Kapłonowski (1806-1898) i Romuald Kobecki (1823-1911).

Troki

Początki osadnictwa karaimskiego w Trokach tradycja wiąże z osobą Wielkiego Księcia Witolda, który u schyłku XIV w. z wyprawy na Krym miał sprowadzić, jak głosi legenda, 383 rodziny Karaimów, które następnie osiedlił jako załogi zamków obronnych w Trokach i w innych miejscowościach wzdłuż granic Księstwa Litewskiego z ziemiami Zakonu Kawalerów Mieczowych.

Kienesa w Poniewieżu

W 1927 r. przy ul Ramygalos 66 powstał dom społeczny i odrestaurowana została drewniana kienesa przy końcu ulicy Sodu (Sadowej). W latach 1938-39 kienesa została poszerzona i podwyższona. Tak powstało centrum karaimskie w rejonie ulic Ramygalos i Sodu. W 1924-1926 latach w kienesie poniewieskiej pracowało dwóch duchownych (hazzanów) i jeden nadzorca majątku kienesy i cmentarza (szammasz). Hazzan był w Poniewieżu do 1939 r., do tego roku w kienesie pracowali: Zevulunas Rajeckas, Ananijus Rajeckas, Juozas Rajeckas, Eljavas Rajeckas, Johošuva Grigulevičius, Simonas Grigulevičius. W 1956 r.

Kienesa w Wilnie

Budynek utrzymany w stylu mauretańskim wg projektu M. Prozorowa, został wzniesiony na Zwierzyńcu w latach 1913-1922 ze składek społecznych. Odebrany Karaimom w 1949 r., służył jako budynek biurowy, a następnie mieszkalny. Po odzyskaniu niepodległości przez Litwę został zwrócony społeczności karaimskiej i gruntownie odrestaurowany. Wileńska kienesa jest jedną z dwóch, obok trockiej, czynnych kienes karaimskich na Litwie.